Ik ben zwanger!

Ja, dat ben ik nu natuurlijk al drie maanden. Maar nu mag ik het ook aan iedereen zeggen. Ik kan niet wachten om mijn familie op de hoogte te brengen. De laatste weken mijd ik ze een beetje uit angst om me te verspreken. Ik weet dat het wat raar is, maar ik heb me als een gek aan die grens van drie maanden vastgeklampt. En aan de eerste echografie die ik net achter de rug heb. Alles zit waar het moet zitten en groeit perfect volgens de kalender. De kans op een miskraam is nu wel heel klein geworden. Ik voel me bevrijd, durf al eens aan mezelf te denken als mama.

Die echografie heeft echt wonderen gedaan voor mijn gemoedsrust. Al was het best emotioneel om het hartje van mijn kind te zien kloppen. Ik had me nog zo voorgenomen om niet te huilen. Tenslotte is dit voor zo’n dokter dagelijkse kost. Het is me niet gelukt. Zodra ik wist wat dat kleine vlekje op het scherm was, kreeg ik het moeilijk. En ik niet alleen. Ook Michaël zag ik even iets wegslikken, voor hij er een grapje over maakte om zichzelf een houding te geven. En wat dan nog? Als een mens niet eens meer ontroerd mag zijn door zijn eigen kind?

Verder heb ik mijn emoties en hormonen ondertussen wel onder controle. De vreetbuien om de misselijkheid te bestrijden zijn verleden tijd. Net als de misselijkheid zelf overigens. Visgeur kan ik nog steeds niet verdragen, maar dat was eigenlijk ook voor mijn zwangerschap het geval. En volgens Michaël ben ik een stuk redelijker dan een paar weken geleden. Alsof hij ergens over te klagen had. Mannen hebben geen flauw idee hoe zwaar het is. Ook vrouwen die nog geen kinderen hebben, begrijpen er niks van. Ik kan ze het niet kwalijk nemen. Als je geen buikje hebt, ben je volgens de buitenwereld niet zwanger. Ongeacht hoe zwaar de voorbije anderhalve maand ook was. “Als ik nu al moet helpen met de afwas en de vuilbakken... Wat gaat dat zijn als je echt zwanger bent?”, grapte Michaël onlangs. Echt geslaagd vond ik die grap niet. Soms erger ik me er zelf aan dat er nog niks te zien is. Van mij mag het gaan komen. Ik zit vol ongeduld te wachten op de eerste broek die niet meer past. En nu we het toch over kleding hebben: Ik ga de volgende dagen shoppen dat het niet mooi meer is. De voorbije drie maanden heb ik zelfs niet durven kijken naar babykledij. Nu zal niets of niemand mij tegenhouden. Jongen of meisje? Die eerste maanden maakt dat toch niet uit. Hoewel... - “Doe wat je niet laten kan, maar koop niks roze. Als het een zoon is, zal hij het niet dragen. Noem me gerust homofoob, kan me niks schelen. Het gaat niet door” Ach, desnoods maak ik hem wijs dat het zalm is. Sinds wanneer kennen mannen het verschil.

Weetjes!

Een baarmoeder die klaar is voor een bevalling maar liefst 500 keer groter is dan aan het begin van het avontuur.

In sommige culturen de urine van zwangere vrouwen wordt gedronken om het menselijke immuniteitsstelsel te verbeteren.

Dit niet eens heel ver gezocht is. Urine van zwangere vrouwen wordt ook al gebruikt om medicijnen te maken die de vruchtbaarheid bevorderen. Van het restproduct kan topkwaliteit kunstmest worden gemaakt.

Hoofdhaar tijdens de zwangerschap dikker, steviger en glanzender wordt. Profiteer er van. Het blijft niet duren. Vlak na de zwangerschap zal uw haar veel makkelijker uitvallen.

Navelpiercings een heel slecht idee zijn om na de derde maand zwangerschap nog te dragen. Uw navel zet uit en de piercing zal na een tijdje aanvoelen alsof uw navel gaat scheuren. Uithalen dus.

Nigeria met bijna 5% van alle geboortes in dat land, het het hoogst aantal tweelingen in de wereld heeft. Dat feit wordt toegeschreven aan de yam, een eetbare wortelknol die in Nigeria net zo veel gegeten wordt als der aardappel bij ons.

Een zwangere vrouw slechts 300 calorieën extra per dag nodig heeft. Dat is één het equivalent van één chocoladereep. Niet meer, niet minder.

Uw schoenmaat lichtjes kan toenemen door zwanger te zijn. U slaagt namelijk meer vocht op. Ook ter hoogte van uw voeten.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 9: Uw gynaecoloog zal er nog niets zinnigs over kunnen zeggen. En toch worden eierstokken en teelballen gevormd. De foetus uitgegroeid tot een slordige 3 centimeter. De armpjes en beentjes kunnen al wat rondgezwaaid worden, al zal u daar voorlopig nog niets van merken. Oh ja, als u hem/haar op weegschaal legt, komen we al snel op 2 gram uit.

Week 10: Het lichaam van uw kind is ongeveer 40% hoofd. Wees gerust, dat betert allemaal. In dat hoofd zitten nu 20 knobbels klaar om zich om te vormen tot melktandjes. Nu nog een detail in de hele ontwikkeling, maar ooit zal u die 20 knobbels vervloeken omdat ze u baby veel leed en uzelf slapeloze nachten zullen bezorgen.

Week 11: Herinner u hoe we in week 9 spraken over een lichaamsgewicht van 2 gram. Dat is ondertussen 10 gram geworden. De lengte is verdubbeld tot 6 centimeter. Wees dus niet verbaasd als u zich de jongste tijd wat moe voelt. Uw lichaam draait overuren om uw kind steviger in het vlees te steken. De oogleden van uw kind worden deze week afgewerkt, maar voor ze openkunnen zijn we 4 maanden verder.

Week 12: Teentjes, vingers en duimen om op te zuigen (wat hij/zij ook echt doet). Alles is er en het geniet van uw –voorlopig nog- ruime baarmoeder. Het enige speelgoed daarbinnen zijn de steeds groeiende ledematen en de navelstreng waarmee aan touwtjesspringen wordt gedaan. Bij de gyneacoloog kan u het hartje duidelijk horen met een snelheid van 110 à 130 slagen per minuut.

Werk 13: Uw foetus is een fan van het vruchtwater en neemt regelmatig een slokje. Geen probleem, hij plast het even vlot weer uit. Om de twee uur wordt het geheel ververst. Kwestie van de boel een beetje proper te houden. De vingers beginnen nu stilaan nagels te krijgen en het hele lichaam raakt bedekt met een donslaagje. De groei is de jongste twee weken ‘beperkt’ gebleven tot 2 centimeter (van 6 naar 8 centimeter). Zijn gewicht is echter alweer verdrievoudigd tot 30 gram.