Uit mijn lijf!

Amaai, dat kan ook niet lang meer duren. Als ik een euro zou krijgen voor iedere keer iemand dat tegen mij zegt, kan ik binnenkort gaan rentenieren. Ik voel me echt een planeet op pootjes. De laatste loodjes zijn het zwaarst. Een waarheid die ik volmondig kan bevestigen. Gewoon wandelen is al een hele opgave. Als kind had ik een oudere, dikke groottante die we al grappend ‘tante kwak’ noemden omdat ze waggelend door het leven ging. Ik doe nu precies hetzelfde. Alleen moet ik nog 28 worden. Echt, ik blijf het prachtig vinden, die zwangerschap. Maar soms...soms heb ik zin om tegen mijn baby te gillen: UIT MIJN LIJF! De gewone dagelijkse klusjes zijn een opgave. Vanmorgen nog heb ik Michaël moeten vragen om mijn schoenveters te binden. Iets wat hij (uit)lachend gedaan heeft. Ik ben gewoon een luchtballon met daar bovenop twee balonnen waarvan ik me afvraag of ze ooit weer normaal zullen worden. Eén troost: Wolf groeit door aan een tempo dat zelfs de dokter gelooft dat hij wat vroeger zal komen. Ondertussen naderen we –volgens de computer- de 5 kilo en 53 centimetert bij de geboorte. 5 kilo?! Hoe moet ik dat hier uit krijgen? En hoe zal mijn lichaam er uitzien daarna? Op de echografie is er nauwelijks nog iets te zien. Hij is gewoon te groot geworden om nog een goed beeld te krijgen. “Wees gerust, daar zit een foutmarge op. Het kan net zo goed 4 kilo zijn. De natuur volgt niet altijd onze berekeningen.”, had de dokter troostend gezegd. Een magere troost voor een dik probleem. Ik heb besloten om het zonder epidurale verdoving te doen. Niet alleen omdat het slecht zou zijn voor de baby –dat valt heel goed mee- maar vooral omdat het me zo raar lijkt dat ik zonder pijn mijn baby op de wereld zou zetten. Dan is het net alsof het niet echt is. Tenminste, dat is wat een vriendin me heeft verteld die er eentje mét en eentje zonder op de wereld zette. Ze heeft me overtuigd om zo natuurlijk mogelijk te gaan. Iedereen mag met gek verklaren met deze kolos, maar ik ga ervoor. Zo gek als Michaël ben ik gelukkig nog niet. Die is onlangs met het plan gekomen om thuis te bevallen, zoals in Nederland wel vaker gebeurt. “Gewoon met een vroedvrouw die weet waar ze mee bezig is. Veel minder stresserend voor moeder en kind, staat er op internet.” Eerlijk gezegd vind ik dat toch een tikje te riskant. Wat als er iets misloopt en er moet gesneden worden? Wat als Wolf zo groot is dat hij niet zonder hulp kan geboren worden. Nee, het wordt in het ziekenhuis. Daar valt niet over te praten. Al die mooie brochures die hij besteld heeft, ga ik niet eens opendoen. Misschien voor een tweede bevalling. Al heb ik weinig zin om daar nu aan te denken.

Weetjes!

Er een verband is tussen het geboortgewicht van uw kind en zijn/haar IQ. Hoe hoger dat gewicht, hoe intelligenter het kind. Het onderzoek hiernaar werd gevoerd met een ‘testpubliek’ van 47.000 baby’s.

U zich geen zorgen moet maken als uw baby wat ‘magertjes’ uitvalt. Het gewicht is maar één van de vele factoren die het IQ bepalen.

Madeline Mann met 281 gram het lichtste geboortegewicht ooit had. Ze werd in 1989 maar liefst 15 weken te vroeg geboren. Vandaag speelt ze viool en studeert ze aan de universiteit

U door meer vis te eten hem/haar ook een boostje kan geven als het op hersencapaciteit aankomt. Vooral zijn talenknobbel en zijn verbale capaciteit zullen er wel bij varen. U lust geen vis? U vindt de nodige stoffen ook in pilvorm met citroensmaak.

De zwaarste baby ooit geboren meer dan 10 kilo woog en 71 centimeter groot was. Niet zo’n intelligente keuze. Het jongetje stierf jammer genoeg 11 uur na de geboorte. Zijn moeder, Anna Haining Bates, was een reuzin van 2 meter 27.

Mannen sneller zijn in het verversen van luiers dan vrouwen als ze het allebei regelmatig doen. Een vrouw doet er gemiddeld 2 minuten en 5 seconden over. Een man: 1 minuut en 37 seconden. De verklaring: het is een mechanisch werkje.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 29: Tot nu was het beendergestel van uw kind zeer flexibel. Vanaf deze week begint het harder te worden. Het kraakbeen wordt been. Enige uitzondering: het hoofdje. Dat blijft uit losse platen bestaan die naar elkaar kunnen toeschuiven. Dat klinkt erger dan het is. En als hij/zij straks door het baringskanaal naar buiten moet, zal je die flexibele schedel nog heel dankbaar zijn.

Week 30: 1300 gram en 38 centimeter! De oren krijgen hun definitieve vorm. Ook flapoortjes. Voor de baby begint de baarmoeder nu wat krap te worden. Dat zal je als moeder ook wel voelen. Hij duwt tegen je organen en dat zorgt voor allerlei kwaaltjes. En toch zal het nog veel erger worden voor het beter wordt. Heb je last van zwangerschapsjeuk. Probeer het probleem op te lossen met eenvoudige babyolie. Die heb je zeker al ergens staan.

Week 31: En we doen er nog eens 300 gram en een centimeter bij. Hopelijk ligt de baby nu al met zijn hoofdje naar beneden. Bevallen in een zogenaamde kruinligging gaat namelijk het vlotst. Ligt de kleine nog niet goed? Niet panikeren. Er is nog tijd.

Week 32: Alsof het niet erg genoeg is dat je baby stilaan te groot is geworden voor uw lichaam (40 centimeter), zal hij deze dagen wel heel veel vruchtwater drinken en daardoor vaker last hebben van de hik. Dat is heel normaal en zelf heeft hij er weinig last van. Of dat ook van de mama kan gezegd worden, is een andere vraag. Geduld is een mooie deugd.

Week 33: We gaan eerlijk zijn: er zijn uitzonderlijke gevallen dat de baby zo hard schopt dat je er een gekneusde rib aan overhoudt. Maak hem/haar dus niet boos. Tenslotte is hij ondertussen meer dan 2 kilo zwaar en dan moet een mens voorzichtig zijn. Neem vooral zelf genoeg rust. Je lichaam vergt veel van je en de baby neemt met veel geen genoegen.

Week 34: Ben je nog niet op moederschapsverlof? Misschien een goed moment om nu toch af te haken. Zeker als je werk te stresserend of fysiek belastend is. Misschien krijg je last van zwangerschapsdementie. Je hele lichaam is dan bezig met de nakende bevalling waardoor je allerlei zaken begint te vergeten. Het is baby’s manier om uw volledige aandacht te eisen.