Mama’s baby

Sinds een maand of wat, word ik geplaagd door een steeds weerkerende nachtmerrie. Elfie staat op het punt te bevallen van onze zoon, we doen samen potsierlijke ademhalingsoefeningen, en alles verloopt prima. Tot dokter R bemoedigend roept: “Nog even, ik zie het hoofdje al”. Vervolgens wordt de man lijkbleek. Ik stop met de imitatie van een hamster in Darfur en kijk tussen de benen van mijn liefste. Het hoofdje is inderdaad zichtbaar. Er zit wat kroeshaar op en onder dat kroeshaar is hij zo zwart als de spreekwoordelijke Ace of spades. Hij heeft zelfs al een klein snorretje terwijl bovenlipbegroeiing in onze familie een voorrecht van de derde leeftijd is. Tijd om een zeer gepaste indringende vraag te stellen is er niet. Het volgende moment schiet ik steevast wakker, badend in angstzweet. Even regelmatig als de droom, is Elfie er om hem te relativeren. - Heb je weer dezelfde droom gehad? - Nee, nee. Hoewel...ja eigenlijk. Zeg, mag ik je iets vra.. - Waag het niet om nog eens te vragen of hij wel van jou is. Ik pik het niet langer. Dit is echt niet normaal. - Jamaar, ik bedoel er niks mee. Ongelukjes gebeuren nu eenmaal. Misschien was de gynaecoloog bezig met een proefbuisexperiment en had hij zijn handen niet gewassen toen hij jou onderzocht. Of een vuile WC-bril... (Rationaliteit krijgt pas na 4 tassen koffie enige kans in mijn brein) - Ga slapen! Die morgen heb ik besloten om het probleem hardhandig op te lossen en mijn vertrouwen in Elfie te bewijzen. We trekken samen naar het gemeentehuis, alwaar ik mijn zoon zal erkennen. Zonder hem ook maar gezien te hebben. Ik weet het, ik ben een held. Ik zal de ambtenaar achter het loket op haar buik wijzen en zeggen: “Dat daar, beste ambtenaar, is mijn zoon. Schrijf het op en zet er een stempel bij.” Tot zover het plan. Helaas tref ik even later een ambtenaar met enig gevoel voor humor. Na eerst de medische papieren gecontroleerd te hebben –een bolle buik is niet overtuigend genoeg- stelt hij: - Ge weet wat ze zeggen, hé mijnheer. Mama’s baby, papa maybe. Kijk, wat ik in mijn dromen bedenk is mijn zaak, maar een kwiet van de bevolking die mijn vrouw een beetje staat te beledigen, daar betaal ik geen belastingen voor. Ik overweeg even om hem een paar stempels te doen inslikken, maar dan zie ik de blik van mijn liefste. Ze kijkt hoopvol naar de balpen in mijn hand. Ik ben hier niet gekomen om ruzie te maken met randdebielen. Ik ben hier om mijn zoon te erkennen. Ik teken, kuch even en wens de klojo een fijne dag verder. Buiten bezegelen we het historisch moment met een kus. - Schat, ik moet je iets vertellen. - Ik wist het. Het zal toch een negertje zijn. - Nee, ik zie je graag. - Dan is het goed. Als het maar geen Chinees is. Daar zijn er genoeg van.

Weetjes!

De meest succesrijke (toch biologisch) nog levende vader van België 28 kinderen heeft verwekt bij 3 vrouwen. Het hele gezelschap leeft samen in het Waalse Marcinelle, waar vader Serge Regnies de bijnaam “de stier” geniet.

De naam van de meest succesvolle moeder niet bekend is. Wel die van haar man. De vrouw van Feodor Vassilyev baarde maar liefst 69 kinderen, bij 27 kraambedden. Dat zijn 16 tweelingen, 7 drielingen en 4 vierlingen. Het record dateert uit de 18de eeuw.

In het Zweedse parlement ooit ernstig werd voorgesteld om op zaterdag pornofilms uit te zenden op de nationale zenders. Het doel: Het kwakkelende geboortecijfer opkrikken. Het voorstel haalde het niet.

Bovenstaande methode wel werkt bij dieren. De met uitsterven bedreigde panda in Chinese dierentuinen wordt aangezet tot meer seksuele activiteit door het vertonen van porno. Pandaporno uiteraard. Sinds de beren er op groot scherm van kunnen genieten is het geboortecijfer bij de dieren met 18% toegenomen.

(alleen voor sterkere magen) het mogelijk is om een zwangerschap te voldragen in de lever in plaats van in de baarmoeder. Wereldwijd zijn er 14 gevallen van levergeboorten gedocumenteerd.

Men twee eeuwen geleden roze als een kleur voor jongetjes en blauw als een kleur voor meisjes beschouwde. Of hoe de mode rare sprongen kan maken.

Uw kind zonder knieschijven zal geboren worden. Probeer daar niet wakker van te liggen. Alle borelingen ontberen knieschijven. Die worden pas later gevormd.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 21: Heeft u kaartjes voor het volgende concert van AC/DC? Probeer ze dan aan fijne woekerprijzen te verkopen. Gewoon gaan is geen goed idee. De oren van uw spruit zijn voldoende ontwikkeld om de buitenwereld te aanhoren en de kans dat hij na AC/DC nog vol vertrouwen de wereld in stapt, is klein. Met een lengte tussen de 24 en de 26 centimeter is de baby naast halverwege de zwangerschap ook halverwege zijn groei. Qua gewicht moet er nog een tandje bijgestoken worden. Met om en bij 400 gram, zijn we nog lang niet waar we moeten zijn.

Week 22: Over een kleine 20 weken, zal de baby zijn moeder herkennen. Aan haar geur, maar toch vooral aan haar stem. De basis voor die unieke band wordt nu al gelegd. Zing gerust al een slaapliedje voor je kind. Hij hoort het perfect. Het vruchtwater tempert uiteraard het geluid, maar er komt heel wat door. Doe de test. Duik even onder in bad terwijl de radio speelt. Staat het geluid hem/haar niet aan, kan zij/hij reageren als een boze onderbuur. Door eens goed op de vloer te stampen.

Week 23: We komen in de buurt van een halve kilo en een lengte van 29 centimeter. Dat is zo groot als de meetlat die u als kind mee naar school zeulde. De zwangerschap begint dan ook echt stilaan lichamelijk te wegen op de moeder. Nogal wat moeders in spe krijgen last van brandend maagzuur. Dat is eenvoudig op te lossen door meer maaltijden te nemen, in kleinere porties. De oorzaak voor dit vervelend gevoel is de druk van je baarmoeder tegen de maag.

Week 24: De comfortabelste maanden van uw zwangerschap zitten er echt wel op. Het wordt krap daarbinnen. Laat u niet verleiden tot al te veel zwaar werk en schakel de vader zeker in als er getild moet worden. Neem ook regelmatig rust. Als compensatie voor al dat werk mag vader verhaaltjes voorlezen voor de buik. Ook zijn stem begint stilaan heel vertrouwd te klinken.

Week 25: De baby ademt. Niet echt, de zuurstof wordt aangevoerd door de navelstreng, maar de reflex is al aanwezig. Hierdoor kan de baby last krijgen van hevige hikaanvallen die ook u zal voelen. Geen paniek. De hik in de baarmoeder is even gevaarlijk als de hik daarbuiten. Niet dus. De hartslag kan je (of toch de vader) ondertussen ook zonder hulpmiddel van de gynaecoloog horen. Neem gewoon een WC-rolletje en houdt dat acht à 10 centimeter onder de navel. Uw kind weegt ondertussen 650 gram en is 32 centimeter groot.