Het zoete wachten

Acht maanden ofte 35 weken zijn we ver. Dokter R verzekert ons op de zoveelste consultatie dat alles prima is. Hadden we nooit langsgekomen, was er geen verschil geweest. Alles dus dik ok. Hoera (zucht). Het is opvallend hoe de eerste weken en maanden van een zwangerschap lijken voorbij te vliegen. Dat is echter een povere troost voor de laatste weken die eindeloos lang lijken te duren. “Eindeloos” is ook de juiste omschrijving van de manier waarop moeder Elfie zich voortbeweegt. Handen in de heupen, buik vooruit en in oudewijvenpas vooruit strompelend, beweegt ze zich voort. Een bejaarde pinguïn op het droge. Bij het eerste bezoek aan dokter R, konden we niet snel genoeg thuis zijn. Er moesten ouders gebeld en met vrienden gepintelierd worden. Nu willen we ook wel snel naar huis. Het regent pijpenstelen en Elfie heeft last van haar rug. Maar we komen gewoon niet vooruit. Ondertussen zit Wolf waarschijnlijk een tango te dansen met zijn navelstreng. Schattig rotjong. Echt nieuws voor de buitenwereld hebben we ook dit keer niet. Ja, hij is weer wat dikker geworden. En wat groter. Maar daar kan je nu niemand meer mee verrassen. Dat doet hij al 7 maanden. Het is niet eens een excuus om op de lappen te gaan. Ik ben trouwens sinds twee weken geheelonthouder geworden. Als Wolf het in zijn prematuur hoofdje haalt om vroeger dan voorzien een stapje in de wereld te zetten, ben je als beschonken vader namelijk de pineut. Volgens de wet van Murphy zal de eerste wee zich aankondigen bij een vijfde Duvel. Ik ben dus, tegen de gebruikelijke usance in, Bob. Moet ook wel, want Elfie krijgt die buik niet meer achter het stuur geschoven. Nee, er rest ons weinig anders deze dagen dan naar elkaar te staren en op te springen bij ieder verdacht gevoel aan rug, kont of buik. Als Elfie zucht, zit ik al in de wagen mezelf af te vragen waar ze blijft. Een uitgerekende datum is niet iets waar je naar toe leeft. Je overleeft en bidt dat hij het niet langer gaat rekken dan dokter R. voorzien heeft. En toch kan ook eindeloos wachten zoet zijn. Het schept een band die je nooit eerder gevoeld hebt. Als we samen in bed liggen, gescheiden door de airbag/baarmoeder, besef ik pas hoe mooi ze wel is. Bloedmooi. Hoe zacht haar haar is. Hoe heerlijk ze ruikt. Daar ligt een vrouw die ondanks mijn slecht karakter en algeheel onverantwoord gedrag, besloten heeft om mijn zoon op de wereld te zetten. Van mij, terwijl er verdorie 3 miljard mannen op de wereld zijn. Sommigen onder hen steken zelf een poot uit in het huishouden en rapen hun eigen broeken op. Ik weet niet waaraan ik dit verdiend heb, maar ik ben gelukkig. Na de bevalling zal ik het haar makkelijker maken. Wat zeg ik: ik zal koken. Miracoli met saus uit een pakje. Alle begin is moeilijk. En wie weet, zal ik ooit een pamper verversen. Al moeten we in deze emotionele tijden natuurlijk ook niet gaan overdrijven.

Weetjes!

Er een verband is tussen het geboortgewicht van uw kind en zijn/haar IQ. Hoe hoger dat gewicht, hoe intelligenter het kind. Het onderzoek hiernaar werd gevoerd met een ‘testpubliek’ van 47.000 baby’s.

U zich geen zorgen moet maken als uw baby wat ‘magertjes’ uitvalt. Het gewicht is maar één van de vele factoren die het IQ bepalen.

Madeline Mann met 281 gram het lichtste geboortegewicht ooit had. Ze werd in 1989 maar liefst 15 weken te vroeg geboren. Vandaag speelt ze viool en studeert ze aan de universiteit

U door meer vis te eten hem/haar ook een boostje kan geven als het op hersencapaciteit aankomt. Vooral zijn talenknobbel en zijn verbale capaciteit zullen er wel bij varen. U lust geen vis? U vindt de nodige stoffen ook in pilvorm met citroensmaak.

De zwaarste baby ooit geboren meer dan 10 kilo woog en 71 centimeter groot was. Niet zo’n intelligente keuze. Het jongetje stierf jammer genoeg 11 uur na de geboorte. Zijn moeder, Anna Haining Bates, was een reuzin van 2 meter 27.

Mannen sneller zijn in het verversen van luiers dan vrouwen als ze het allebei regelmatig doen. Een vrouw doet er gemiddeld 2 minuten en 5 seconden over. Een man: 1 minuut en 37 seconden. De verklaring: het is een mechanisch werkje.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 29: Tot nu was het beendergestel van uw kind zeer flexibel. Vanaf deze week begint het harder te worden. Het kraakbeen wordt been. Enige uitzondering: het hoofdje. Dat blijft uit losse platen bestaan die naar elkaar kunnen toeschuiven. Dat klinkt erger dan het is. En als hij/zij straks door het baringskanaal naar buiten moet, zal je die flexibele schedel nog heel dankbaar zijn.

Week 30: 1300 gram en 38 centimeter! De oren krijgen hun definitieve vorm. Ook flapoortjes. Voor de baby begint de baarmoeder nu wat krap te worden. Dat zal je als moeder ook wel voelen. Hij duwt tegen je organen en dat zorgt voor allerlei kwaaltjes. En toch zal het nog veel erger worden voor het beter wordt. Heb je last van zwangerschapsjeuk. Probeer het probleem op te lossen met eenvoudige babyolie. Die heb je zeker al ergens staan.

Week 31: En we doen er nog eens 300 gram en een centimeter bij. Hopelijk ligt de baby nu al met zijn hoofdje naar beneden. Bevallen in een zogenaamde kruinligging gaat namelijk het vlotst. Ligt de kleine nog niet goed? Niet panikeren. Er is nog tijd.

Week 32: Alsof het niet erg genoeg is dat je baby stilaan te groot is geworden voor uw lichaam (40 centimeter), zal hij deze dagen wel heel veel vruchtwater drinken en daardoor vaker last hebben van de hik. Dat is heel normaal en zelf heeft hij er weinig last van. Of dat ook van de mama kan gezegd worden, is een andere vraag. Geduld is een mooie deugd.

Week 33: We gaan eerlijk zijn: er zijn uitzonderlijke gevallen dat de baby zo hard schopt dat je er een gekneusde rib aan overhoudt. Maak hem/haar dus niet boos. Tenslotte is hij ondertussen meer dan 2 kilo zwaar en dan moet een mens voorzichtig zijn. Neem vooral zelf genoeg rust. Je lichaam vergt veel van je en de baby neemt met veel geen genoegen.

Week 34: Ben je nog niet op moederschapsverlof? Misschien een goed moment om nu toch af te haken. Zeker als je werk te stresserend of fysiek belastend is. Misschien krijg je last van zwangerschapsdementie. Je hele lichaam is dan bezig met de nakende bevalling waardoor je allerlei zaken begint te vergeten. Het is baby’s manier om uw volledige aandacht te eisen.