Wasdadallemaal?!

Hoe bedoel je, de dokter is bezig. Zeg hem maar dat er hier in de verloskamer een kind gaat geboren worden zonder hem. Met een venijnige smak gooit de pisnijdige verpleegster de haak terug op de telefoon. Ze draait zich om en haar gezicht straalt rust en blijdschap uit. “Komt allemaal goed”, lacht ze. Ik geloof haar. Maar toch weer typisch dat dit ons moet overkomen. Zeven maanden geleden hebben we dit aangevraagd. Je zou toch denken dat een mens dat in zijn agenda zet? Wolf heeft zich perfect aan de vooropgestelde datum gehouden. En dan stuurt de dokter zijn kat. We zouden er een boompje over kunnen opzetten, maar Elfie is duidelijk niet in de mood. Ze kijkt me met grote angstige ogen aan. “Duurt het nog lang”, kermt ze, “ik kan echt niet meer”. Een blik op de andere kant van de tafel verraadt dat het ergste nog moet komen. Een mens oogst wat hij gezaaid heeft en wij hebben een bowlingbal gezaaid. -En nu persen! De vroedvrouw laat onmiddellijk voelen dat de dokter hier niet nodig is. Een fijn gevoel. Tergend langzaam schuift de bowlingbal naar buiten. Net zoals de traan die uit Elfies oog springt van inspanning. - Het hoofd is er zo goed als uit. Een leugen van formaat, maar ik ga de verpleegster niet tegenspreken. Ze geeft me een knipoog. Ik lach schaapachtig terug. Even bekruipt me de zin om te vragen of ze hier dikwijls komt, maar dit is geen plaats voor flauwe grappen. Eigenlijk sta je hier als man een beetje machteloos te wezen. Zeggen dat alles goed gaat tegen iemand wiens lichaam in tweeën wordt gereten, is toch een beetje lullig. Maar het is voor de goede zaak. Ik begin me wat zorgen te maken over Elfies moderinstinct. De grimas op haar lijf is er één van pure haat tegen het kind dat ze uit haar lichaam wil verbannen. “Amaai, het is een grote”. Ik zie nog net een voetje er uit glippen. Dokter R heeft het ook nog net gezien. Hij houdt zich in stilte bezig met het betere snit en naadwerk, terijl ik mijn vrouw kus en ga kennismaken met mijn zoon. Hij ligt na te puffen op Elfies boezem en kijkt pissig. En terecht. Nauwelijks een uur geleden zweefde hij rond in een zachte warme wereld. “Wasdadallemaal”, lijkt hij te zeggen. Nog maar pas geboren of hij kan mijn gedachten al lezen. Pasgeborenen lijken op gestroopte konijnen. Dat is een waarheid die alleen ouders en grootouders niet willen aanvaarden. Wolf is echter de uitzondering op die regel. Hij is prachtig. Om zijn boosheid te milderen, beloof ik hem plechtig dat we vanavond eens gaan kijken naar wat voor vrouwvolk het moederhuis te bieden heeft. Dit kereltje zal indruk maken op de vrouwen. Dat zie je nu al. “Is hij in orde”, wil Elfie weten. Ik antwoord met een kus en een glimlach. Tenslotte heeft het geen enkele zin om hier met drie te zitten janken. Wolf heeft zich ondertussen meester gemaakt van een tepel. Het ultieme bewijs van mijn vaderschap, want principieel sta ik Elfies borst alleen af aan mijn zoon. Noem me gerust ouderwets.

Weetjes!

Uw pasgeboren baby in amper zes maanden zijn gewicht zal verdubbelen.

Uw baby zijn verjaardag deelt met ongeveer 9 miljoen mensen elders in de wereld. Als dat geen reden is om te vieren?

Het huilen van uw kind pas over 3 tot 6 weken inclusief tranen zal zijn. Pasgeborenen huilen droog.

Uw baby eigenlijk nog zeer moeilijk kan zien, maar u perfect herkent aan uw geur. Wat baby het scherpst ziet is uw gezicht als hij aan de borst ligt. Die afstand is ongeveer 25 centimeter.

Ook de moeder haar baby kan herkennen aan de geur. Bioloog Desmond Morris blinddoekte moeders en ontdekte dat ze zelden de verkeerde baby uitkozen. Ook aan de het type gehuil, wordt het kind feilloos herkend.

Die stemherkenning is zo groot dat moeders alleen wakker worden van het gehuil van hun eigen baby als ze in groep leven.

Uw baby over een onzichtbare afstandsbediening bechikt. Als hij huilt, zullen moeders borsten onmiddellijk overgaan tot het produceren van melk.

Een baby 17 uur per dag slaapt, netjes ingedeeld in 18 verschillende dutjes.

Babymeisjes wel degelijk makkelijker huilen dan jongens. Het cliché klopt. Meisjes zijn ook gevoeliger voor aanraking.

De nageboorte of placenta in sommige culturen wordt opgegeten. Tom Cruise, een prominent lid van de Scientology sekte, kondigde ooit aan dat hij van plan was de placenta van zijn kind te eten. Voor de liefhebbers vonden wij een receptje.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 35: Op naar die derde kilo. Die gaat uw baby in de volgende week nog echt proberen binnen te halen. Niet dat hij/zij die nodig heeft om te overleven, maar wat krachten opdoen in de laatste rechte lijn kan echt geen kwaad. De grote werken zijn nu echt afgelopen. Alleen aan het immuunsysteem wordt nog druk gesleuteld.

Week 36: De baby zal nu beginnen met indalen. Een aangenaam gevoel want de druk op je borstbeen zal verminderen. Uw baby weegt ondertussen om en bij de 2900 gram en is 45 centimeter groot. Het laagje huidsmeer waar het hele lijfje mee bedekt is, brokkelt langzaam af in het vruchtwater.

Week 37: De derde kilo is binnen. Tenminste, als uw kind het boekje volgt, wat ze zeker niet allemaal doen. Sommigen zitten er nog onder. Anderen zijn al een paar weken die kaap voorbij. De gemiddelde lengt van een baby in dit stadium van de zwangerschap is 46,5 centimeter. Hierdoor zal het misschien lijken alsof uw baby rustiger wordt. Terwijl de waarheid is dat hij niet meer genoeg ruimte heeft om koprollen te maken.

Week 38: De baby is voldragen. Afgewerkt van kop tot teen. Hij mag nu ieder moment gaan komen. Medisch gezien is er geen enkele reden waarom hij niet nu al zijn/haar grote exit zou maken. Enig probleem: de medische kennis van uw spruit is eerder beperkt en hij/zij houdt er vast een eigen agenda op na. De huidsmeer op zijn lichaampje is nu bijna helemaal weg.

Week 39-40: 50 centimeter, 3400 gram. Volgens het boekje. Wist u dat uw baby letterlijk zelf de bevalling in gang zet door het hormoon cortisol af te scheiden.

Week 41-42: De meeste moeders hebben nu al een mooi pakje in een wiegje liggen. U niet? Troost u dan met het idee dat alle gewicht dat hij/zij nu nog wint mooi meegenomen is. De baby moet namelijk in die eerste dagen nog leren drinken en valt daarom ook af in het begin. Veel groeien is er niet meer bij. Misschien eens narekenen of u wel juist geteld hebt. Alvast proficiat.

Stoofpotje van placenta

Wat? Placenta oftewel moederkoek, gestoofd met diverse groenten en kruiden.

Waar? Volgens niet geheel onverdachte bronnen wordt een portie nageboorte vooral in kringen van feministen fel gesmaakt.

Ingrediënten: 3/4 rauwe placenta (niet ouder dan drie dagen), 1 aardappel, 2 wortels, 3 selderstelen, 1 courgette, 1 tomaat, 1 ui, 1 eetlepel bloem, 1 koffielepel zout, een snuifje peper, 1/2 koffielepel paprikapoeder, een snuifje kruidnagel, 6 à 8 gekneusde korianderzaden, 2 eetlepels olijfolie, 1/4 kopje gehakte peterselie.

Bereidingswijze: Verwijder de vliezen van de placenta en snij het ding in hapklare brokken. Rol ze in de bloem, die u hebt vermengd met zout en peper, paprikapoeder, kruidnagel en korianderzaden. Bak het vlees in de olijfolie. Voeg er de in stukjes gesneden groenten en een liter water aan toe. Laat koken en vervolgens een uur sudderen.

Is dat wel gezond? De meeste zoogdieren eten de placenta, die vol vitaminen, mineralen en andere voedzame stoffen zit, onmiddellijk na de geboorte op. Maar mensen gooien die zo snel mogelijk weg, al zou het verorberen van moederkoek in bepaalde culturen tot de traditionele gebruiken behoren. Wel opletten voor door bloed overgebrachte ziektes die ook buiten het lichaam een tijdlang in het bloed en het weefsel actief blijven. En voor de vegetariërs onder u: dit is het enige stuk vlees dat u kunt eten zonder dat er een levend wezen voor moet worden gedood. Integendeel, zou je zeggen.

Hoe smaakt placenta? Moederkoek heeft een elastische textuur, die wat wegheeft van die van het hart, maar dan een beetje sponsachtiger. Liefhebbers beweren dat de smaak lijkt op die van filet mignon. Yummie!